Wat je laadpaal precies oplevert
Je verdient ERE’s over de stroom die je laadpaal aan voertuigen levert. Niet over wat je thuis of op kantoor verbruikt, en niet over wat je aan het net teruglevert: alleen over de kWh die echt een auto of vrachtwagen in gaan.
Hoeveel dat er zijn, volgt uit drie stappen. Simpel gezegd: één ERE staat voor 1 kilogram CO₂ die je bespaart door elektrisch te rijden in plaats van op benzine of diesel. Preciezer: 1 kilogram vermeden CO₂-equivalent in de keten, gemeten tegen een Europees vastgestelde fossiele referentiewaarde. Voor elektriciteit is die referentiewaarde 183 gram CO₂-equivalent per megajoule. En omdat lang niet alle stroom hernieuwbaar is, telt alleen het groene deel mee.
Dat groene deel is de crux. Gebruik je gewone netstroom, dan kan de NEa niet zien welk deel daarvan groen was. Ze rekent daarom met het netgemiddeld hernieuwbaar aandeel: het aandeel groene stroom in het net. Voor 2026 is dat 50,5%, door het CBS bepaald op basis van het Nederlandse aandeel van twee jaar eerder.
Wat als 'levering aan vervoer' telt, is nauwer dan mensen denken. Het gaat om stroom die via een bemeterd leverpunt met een voertuigaansluiting een wégvoertuig in gaat. Laden van mobiele machines telt niet mee (sectie 6), en het wisselen van accu’s evenmin: daar ontbreekt het bemeterde leverpunt met voertuigaansluiting dat artikel 10 van het Besluit energie vervoer eist.
Die 50,5% geldt voor iedereen op netstroom, bedrijf of particulier. Wek je zelf groene stroom op en lever je die rechtstreeks aan vervoer? Dan kan de volle factor gelden, onder voorwaarden. Meer in sectie 4.
Wat een ERE opbrengt, en waarom niemand je vandaag een prijs kan geven
Het eerlijkste antwoord is meteen het belangrijkste, en het is geen getal: er is vandaag geen ERE-prijs.
Het REV is gesloten en er worden nog geen ERE’s verhandeld. Een prijs ontstaat pas als er handel is. Elk bedrag per kWh dat nu circuleert, ook dat van ons, is dus een aanname en geen marktnotering. Daarom staat op onze eigen pagina over de ERE-prijs met zoveel woorden dat het om een veronderstelde prijs gaat.
Dat is geen slag om de arm; het is de stand van zaken in augustus 2026. Wie je nu een vast bedrag per kWh belooft, doet een uitspraak over een markt die nog niet bestaat.
Wat wél vaststaat, is waar de vraag straks vandaan komt. ERE’s worden gekocht door brandstofleveranciers met een wettelijke brandstoftransitieverplichting (BTV): zij moeten de broeikasgasuitstoot van hun vervoersbrandstoffen met minstens 14,5% terugdringen in 2030. Die plicht geeft een ERE zijn waarde. Ter illustratie: in het oude HBE-stelsel lagen de prijzen indicatief tussen ongeveer €8 en €19 per eenheid. Dat cijfer is niet tegen een primaire bron geverifieerd en is bovendien een andere eenheid met een andere rekengrondslag. Zie het als een historisch beeld, niet als voorspelling.
Rekenvoorbeeld, met de aanname er zichtbaar bij
Reken maar mee. Neem de kWh die je aan voertuigen levert, vermenigvuldig met het hernieuwbare aandeel, zet kWh om naar megajoule (1 kWh = 3,6 MJ), keer maal 183 gram, en deel door 1.000. Wat overblijft zijn kilogrammen, en dus ERE’s.
Voor een thuislader die 2.500 kWh per jaar aan de auto levert: 2.500 × 0,505 = 1.262,5 kWh hernieuwbaar. Dat is 4.545 MJ. Maal 183 gram is 831.735 gram, gedeeld door 1.000: afgerond 832 ERE’s per jaar.
| Laadvolume per jaar | Netstroom (50,5%) | Eigen opwek (100%) | Indicatie bruto ERE-waarde |
|---|---|---|---|
| 2.500 kWh (thuislader) | ± 832 ERE’s | niet van toepassing, zie sectie 5 | ± €270 |
| 100.000 kWh (laadlocatie) | ± 33.269 ERE’s | ± 65.880 ERE’s | ± €10.812 / ± €21.411 |
Indicatie van de bruto ERE-waarde, gerekend met de actuele marktprijs van €0,32 per ERE (peildatum 16 okt 2026): het bedrag vóór de vergoeding van een inboekdienstverlener. Dit is geen marktnotering, want het REV is nog gesloten en er worden nog geen ERE’s verhandeld. De uitkomst schaalt lineair met je laadvolume.
Voor je eigen situatie reken je het door met de ERE-calculator. Onthoud twee dingen: het aantal ERE’s volgt rechtstreeks uit je laadvolume en staat dus vast, het bedrag in euro’s niet.
Netstroom of 100% hernieuwbaar: waar de opbrengst verdubbelt
Netstroom telt voor 50,5%, eigen opwek kan voor 100% tellen. Dat is bijna een verdubbeling van het aantal ERE’s over hetzelfde laadvolume, en meteen de grootste knop waar een laadlocatie aan kan draaien.
Twee routes leiden naar die volle factor.
| Route 1: opwek op locatie | Route 2: directe lijn | |
|---|---|---|
| Wat het inhoudt | Je wekt hernieuwbare elektriciteit op en levert die rechtstreeks aan vervoer op hetzelfde WOZ-object | Je wekt op een ánder WOZ-object op en levert via een directe lijn rechtstreeks aan de laadaansluiting |
| Voorwaarde locatie | Opwek en levering op dezelfde onroerende zaak in de zin van de Wet WOZ | De aansluiting bevindt zich op de leveringslocatie; de producent is een andere entiteit dan de leverancier aan vervoer |
| Bewijsstuk herkomst | GvO niet-netlevering ter grootte van de inboeking, overgeboekt aan en afgeboekt bij de NEa | Idem |
| Bemetering | MID-meter ingebouwd in de laadpaal, plus een brutoproductiemeter met groene EAN-code | Idem |
| Subsidie | Geen exploitatiesubsidie over de inboekperiode; een RVO-verklaring volstaat als bewijs | Idem |
De twee toegestane routes naar de volledige factor, met hun voorwaarden en bewijsstukken. Bron: NEa en het Besluit energie vervoer. De aanvullende eisen aan de GvO en de brutoproductiemeter komen uit de Voltico-whitepaper van mei 2026, een eerstepartij-bron.
Vier voorwaarden zijn in de praktijk het vaakst het struikelblok:
- GvO niet-netlevering. Je hebt een garantie van oorsprong (GvO, het bewijs dat je stroom groen is) nodig ter grootte van je inboeking, overgeboekt naar de rekening van de NEa in het VertiCer-register. De GvO is maximaal een jaar oud en het productieadres is gelijk aan het inboekadres.
- Alleen zon, wind en water. Biomassa, stortgas en (riool)biogas tellen niet mee voor de 100%-inboeking.
- De meter in de laadpaal. Een losse MID-meter in de meterkast wordt afgekeurd. Wat er precies geldt en welke overgangstermijnen er zijn, lees je in MID-certificering en metereisen.
- Geen exploitatiesubsidie over de inboekperiode. Een subsidie blokkeert de 100%-inboeking, niet de ERE’s zelf. Dat onderscheid is groter dan het lijkt: met een oude SDE++-beschikking boek je nog gewoon tegen 50,5% in. Meer daarover op de pagina over ERE’s en subsidie.
Een batterij mag als buffer dienen: opwek en laden hoeven niet op hetzelfde moment te gebeuren. Dat is vooral interessant bij een grootverbruikaansluiting met een brutoproductiemeter op zon, vanaf een laadvolume van ongeveer 100 MWh per jaar met een vergelijkbare zonopwek.
De zonnepanelen-mythe: waarom thuisladers altijd het netgemiddelde krijgen
De grootste denkfout in de markt: laad je thuis met je eigen zonnepanelen, dan krijg je géén extra ERE’s. Een thuislader boekt altijd in tegen het netgemiddelde van 50,5%, hoe vol je dak ook ligt.
Dat komt niet van ons, maar uit een standpunt van het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat: "Een thuislader kan inboeken voor leveringen van elektriciteit via directe lijn/opwek op dezelfde locatie of via het net. Thuisladers gaan altijd via het net en daarmee wordt het gebruik van zonnepanelen niet gestimuleerd. Daarnaast is dit niet het juiste instrument om het gebruik van zonnepanelen mee te stimuleren."
Simpel gezegd: je zonnestroom loopt thuis via je gewone aansluiting het net op en er weer af. De routes uit sectie 4 vragen om een rechtstreekse levering aan vervoer, en die krijg je op een woonadres in de praktijk niet voor elkaar. Je panelen zijn niet voor niets: ze drukken je energierekening. Je ERE-opbrengst verhogen ze alleen niet.
Voor bedrijven met opwek op eigen terrein ligt het anders. Daar zijn beide routes uit sectie 4 wél haalbaar, mits je aan alle voorwaarden voldoet.
Wat je opbrengst kan blokkeren
Drie dingen drukken je opbrengst of laten de inboeking sneuvelen:
- Salderen mag niet. Je mag groene opwek niet over een heel jaar wegstrepen tegen je levering aan vervoer. Je moet aantonen dat de stroom écht naar vervoer ging, en wel op minimaal uurbasis. Boek je 100% in op een laadplein, dan bemeter je zowel de opwekinstallatie als een eventuele batterij, en leg je in een meetprotocol vast dat die gelijktijdigheid klopt. De NEa geeft hier geen advies per geval.
- Teruglevering telt niet. Stroom die je aan het net teruglevert, kun je niet inboeken. Gaat de stroom eerst een accu in, dan moet je kunnen aantonen dat hij ná opslag aan voertuigen is geleverd.
- Alleen vervoer telt. Laad je met dezelfde infrastructuur ook mobiele machines (een bouwkraan, een tractor, een verreiker), dan komen die kWh niet in aanmerking. De regeling kent alleen leveringen aan vervoer.
Zelf inboeken of via een inboekdienstverlener
Wil je zelf inboeken? Dan moet je aan 2 miljoen kWh per jaar komen, of een rekening met inboekfaciliteit hebben. Zit je daaronder, dan loopt het via een inboekdienstverlener. Die verzamelt je data, valideert ze, registreert in het REV, verhandelt de ERE’s en keert je uit. Voor een dienstverlener die stroom van particulieren inboekt geldt een andere drempel: toestemming (machtiging) van minimaal 200 particulieren om namens hen in te boeken.
Om die 2 miljoen kWh in verhouding te zien: dat zijn ongeveer 800 thuisladers, of één stevige logistieke laadlocatie. De meeste laadinfrastructuur in Nederland zit daar ruim onder.
De cijfers van de toezichthouder laten dat zien. In 2025 registreerden 313 bedrijven hernieuwbare energie, tegen 202 in 2024. Daarvan boekten er 277 hernieuwbare elektriciteit in, samen goed voor 3,9% van alle ingeboekte hernieuwbare energie. Veel deelnemers dus, met weinig volume per stuk. Precies daarom bestaat aggregatie via een inboekdienstverlener, en dat komt van de NEa zelf.
Wat zo’n dienstverlener overneemt, is het nakijken waard, want daar zit het verschil tussen aanbieders. De keten loopt van sessiedata uit je laadpalen of laadmanagementsysteem, via validatie tegen de eisen van de NEa, registratie in het REV en verhandeling aan een brandstofleverancier, tot de uitbetaling aan jou. Elke stap kan misgaan. Een inboeking die de jaarlijkse verificatie niet doorstaat, betaalt waarschijnlijk niet uit: die wordt dan eerst onderzocht. Inboeken is vrijwillig, maar niet vrijblijvend, want bij afkeuring kan de NEa ambtshalve vaststellen en correctie eisen.
Zo telt de vraag "wat is de vergoeding" minder zwaar dan de vraag "wat gebeurt er als een inboeking wordt afgekeurd". Een hoog brutobedrag per kWh zegt weinig als de administratie eronder de controle niet doorstaat.
Hoe je je aanmeldt en wat je daarvoor nodig hebt, staat in het stappenplan voor ERE-registratie. Ben je particulier met een thuislader? Dan is de route voor particulieren specifieker. Deel je een aansluiting, bijvoorbeeld in een VvE, lees dan hoe een VvE met gedeelde laadpalen ERE’s inboekt.
Benieuwd wat jouw laadpaal kan opleveren?
Benieuwd wat inboeken via een dienstverlener zoals Voltico voor jouw situatie oplevert? Dat lees je op de pagina over ERE-inboekdienstverlening.
Wat Voltico hierin voor je doet
Voltico matcht je eigen opwek administratief met je laadsessies volgens de voorwaarden voor de volledige factor, en verzorgt de GvO- en bemeteringsadministratie die daarbij hoort. Zo profiteer je van de verdubbeling zonder dat je zelf uurdata hoeft bij te houden.