Hoe werken ERE's bij EV-laden?

Bij EV-laden ontstaan emissiereductie-eenheden (ERE’s) wanneer een laadsessie met hernieuwbare stroom wordt ingeboekt en de vermeden CO₂ aantoonbaar en controleerbaar is geregistreerd. De sessie zelf is niet genoeg; de onderbouwing bepaalt of er een certificaat volgt. Dit valt onder de brandstoftransitieverplichting van de NEa.

Van laadsessie naar credit

Een laadsessie wordt eerst vastgelegd in geleverde energie (kWh) en herkomst van de stroom. Op basis daarvan wordt de vermeden CO₂ berekend, en die reductie vormt de grondslag voor de ERE. Anders dan bij de oude HBE's telt niet de energie-inhoud zelf, maar de CO₂-winst die ermee wordt behaald.

Wat is hiervoor nodig?

• Betrouwbare laaddata

• Correcte registratie

• Aantoonbare energiebron

Drie dingen zijn bepalend: betrouwbare laaddata uit het laadpunt, een aantoonbaar hernieuwbare energiebron, en een registratie die de CO₂-reductie herleidbaar maakt. Ontbreekt een van deze, dan komt de sessie niet door de controle.

Waarom werkt dit niet altijd?

Veel laaddata haalt de controle niet omdat de herkomst van de stroom of de CO₂-onderbouwing niet herleidbaar is. Onvolledige meetgegevens en losse registratie leiden tot afkeuring. Het probleem zit zelden in de markt en bijna altijd in de data.

Wat betekent dit financieel?

Alleen sessies die de controle doorstaan vertegenwoordigen waarde. Correct geregistreerde, aantoonbare CO₂-reductie is daarmee de directe voorwaarde voor opbrengst, niet het aantal sessies op zich.

Key takeaway

Niet elke laadsessie levert geld op. Alleen valide data met aantoonbare CO₂-reductie telt.